Rüzgar her başımı okşadığında , Sokrates’in savunması çınlıyor kulaklarımda.
     Rüzgar esiyor tekrar ve tekrar karşı koyamayan ölü yapraklarla , yüzümüze her çarptığında yaşadığımızı fısıldıyor ve bu yüzden aklıma hep Sokrates’in mücadelesini getiriyor.
     Sokrates, ilerliyor onu taşıyan rüzgarla savunduğu yolda. Sokrates! Çıkıyor insanların karşısına ve bir direniş sergiliyor rüzgara. Başına ne gelirse gelsin insanları kurtarmaktan vazgeçmiyor, kendi benliğini de reddetmiyor asla çünkü hakikat rüzgarın esmesinden ağır basıyor. Kendi benliğini reddetmek ölümden daha ağır geliyor ve rüzgar artık Sokrates için esmiyor oysa yaşıyor hala savunduğu dava ve yaşamaya devam edecek Sokrates yaşadığı sürece değil var olduğu sürece. 

bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: